Reşadiye Kaymakamı Ahmet Tan, yayımlanan son Mülki İdare Amirleri Kararnamesi ile Artvin Yusufeli’ne atandı. Salı günü bugüne kadar Reşadiye’de pek alışkın olmadığımız bir şekilde uğurlandı.
Kaymakam Tan, 3 yıl ilçemizde görev yaptı.
Bu 3 yılın sonunda şunu daha iyi anladık; Görev yaptığı süre boyunca ilçemizde kapılarını ve gönlünü her zaman vatandaşlarımıza açmış, her gün biraz daha üzerine koyarak kendini yenilemiş, sahadan ve insanımızdan hiçbir zaman kopmadan süresini tamamlamıştır.
Kaymakam Tan ilçemize ataması yapıldığında Bingöl Adaklı Belediye Başkanı Zeki Işık tarafından aranmıştım.;
“Size makamın hakkını veren bir devlet adamı gönderiyoruz” demişti. En kısa zamanda tanışmamı istemişti. Son görev yeri Bingöl Adaklı ilçesiydi. Kısa bir dönem kalmasına rağmen Adaklıların da gönüllerini kazanmıştı.
Tanışmak için Hükümet Konağı yıkıldığında kiralık olarak kullanılan bir binada Kaymakamlık makamına gittim. İlk intibam: Devletimizin gülen yüzünü gördüm, şehrim adına umutlandım.
Sonrasında dolu dolu geçen 3 yıl oldu.
Görev yaptığı süre boyunca Reşadiye’de ne bir polemiğin göbeğinde gördük onu, ne de bir krizin uzağında. Kamu kurumlarıyla köprü kurdu. Vatandaşla göz göze geldi. “Devlet baba” lafının hakkını verdi.
Bu yazıyı biraz geciktirerek yazdım. Gittikten sonraki şehirdeki havayı görmek istedim.
İnsanlar makamdayken sevenleri çok olur, ilgi alaka eksik olmaz. Asıl olan makamdan ayrıldıktan sonra nasıl bir tavır alındığını görmektir.
Kaymakam Tan ayrılırken Reşadiye’de hiç görmeye alışık olmadığımız duygusal bir vedalaşma oldu. Ağlayanları gördük. Katılım çok yüksekti. Köylerden, beldelerden, ilçe merkezinden çok sayıda vatandaş bu ana şahitlik etti. Özellikle Kamyoncular Kooperatifi Başkanı Mustafa Koyuncu’nun tırlarla yaptığı uğurlama gösterisi ayrı bir renk kattı.
Elbette bu vedalaşmayı biraz abartılı bulanlar oldu. “3 yıl boyunca ne yaptı ki böyle bir uğurlamayı hak etti?” diyenler oldu. Ben de bu sorularla çok karşılaştım.
Benim bu sorulara verdiğim cevap çok net:
“İyi bir kaymakam; makamıyla değil, milletle kurduğu gönül bağıyla iz bırakır.”
Kaymakam Ahmet Tan’a olan ilginin, sevginin, saygının altında yatan gerçek buydu. Vatandaşlarla gönül bağını iyi kurmuştu.
Gönüller arasında kurulan bağ kopmaz. Kalplere dokunan karşılığını alır.
Kaymakamlar için görevler ve şehirler değişse de değişmeyen tek şey, bu millete hizmet etme sevdasıdır.
Reşadiye, Ahmet Tan’ı unutmaz. Bu ilçede yaşayanlar vefayı unutmaz. Bir kaymakam gelip gider, ama iz bırakanlar şehir hafızasında hep kalır. Ahmet Tan da öyle bir isim oldu.
Geldiğinde yabancıydı.
Giderken hemşehrimiz oldu.
Rabbim Kaymakam Tan’a devletimize ve aziz milletimize hayırlı hizmetlerde bulunmayı nasip etsin.
Kaymakamım,
Hakkını helal et.
Biz bu şehre kattığın her emek için sana minnettarız.
Yusufeli’nde yolun açık, bahtın aydınlık olsun.
Nereye gidersen git, bil ki Reşadiye seni “bizim kaymakam” diye anacak.
Hakkım helaldir.